Tango colosal

TangoUn besonio de aventura, forsan producite pro mi habitual solitude acquirite durante annos, produce in me un specie de sentimento que io non es capace de nominar. Quando iste sentimento explode, io va deambular pro obscur stratas, cercante un maniera de plenar iste momento con un responsa como in le natura on completa de vita, io necessita in mi interior un explosion de sensationes que appacia al monstro vacue. Qui sole star sol, on habitua a observar circum, e imagina lo que es reguardate inter cerebro e corde, a equal partes.
Jam exhauste de retener imagines e mementos como souvenirs intra me, ego audiva le lontan e languide musica de un tango. Illo esseva musicate con un aira, plus que triste, azur, un azur dense e attrahente, un audio con tante densitate que il pare que exercita su gravitation super me, que me attrahe, assi, annullate mi voluntate, io non pote facer altere cosa que entrar in le lugubre e mysteriose local.
Pulvere, sudor miscite con odor a tabaco nigre, in un ambiente que parerea vetule in le annos cinquanta, illo era un schola de tango. Retro un barra de bar con plus aira de ser cuban que argentin. Un grasse e immense servitor con un pesate camminar saluta con un essayate gesto de capite.
―Que desira vos? ―Demanda me con un gesto de dolor in su facie que symmetricamente representa su camminar.
―Rum con gelo.
Bebe io duo curte sorbe, e observa que on approxima un femina ridente. Face un gesto de tango al aira, sue gambas, coxal, e bracios on move in un gesto de invitation a ballar. Invitation que, pro le effecto del gravitate, del sudor, del accordion, o de mi solitude io tende mi mano sin surrider, sed, ego accepta in un universo de tabaco nigre e tango. Le brun e belle dama pone mi mano super su spatula dextere durante que illa balla, approxima nos al centro del pista de ballar. Non pote io lassar de reguardar su colossal coxal que, plus illac de mover se al rhythmo de tango, realmente on move al rhythmo de mi desiros.
―Qual es tu nomine? ―Demanda quando monstra su carnose e rubie labios.
―Paco. ―Menti ego quando in un rapide gesto stiva mi anello in mi tasca del pantalones.

Texto Original: РΞŦЯUȘ ΡΞŦЯŌRUΜ
@pedroruizhidalg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s