«Oculos que non vide, corde que non senti»

Elena Valenciano
Deputata del PSOE in Parlamento Europee

Iste pare esser le motto que ha inspirate al Consilio Europee. Milliones de esseres human fugi del guerra, del fame, e del desperation. Conflicto de Syria ha generate jam circa de 4 milliones de refugiate que on agglutina in paises vicin. Turchia ha albergate in su territorio plus de 1.5 milliones de syrios. Un quarta parte del population de Libano son personas displaciate qui cerca asylo. E durante illo, le Union Europee, al tempore que reclama a illes paises vicin –multo minus ric que nos– le apertura de lor frontieras proque pote entrar tote displaciate, non ha essite capace que acceptar in su sen plus que un pauco decenas de milles de illos.

Quando es dece duo milliones de personas que ha tenite que abandonar lor domos en Syria, heri in Consilio Europee le debatto era si acceptar 5.000 o 10.000 refugiate plus pro tote U.E. Non mesmo on attingeva un accordo pro ille minime.

Illo es le monstra, in nude terminos, de quanto erronee es nostre prioritates ante un crise humanitari plus grave de nostre historia recente. Durante governamentos continua insistente en solutiones de character quasi militar –sempre basse le schema dominante del defensa y securitate–, nos sequera equivocate, e lassante nostre obligationes international, politic, e moral.

Blocar vias legal pro immigration, limitar derecto de asylo, clauder frontieras terrestre, destruer povres imbarcationes o pulsar un pauco plus illac a centenarios de milles de personas que besonia exir non facera disparer le problema. Al tractar de non vider que succede, nos on converte in complice del drama.

«Oculos que non vide, corde que non senti?»,  Si, il pare que le corde de Europa tosto non va a sentir nihil.

Traducite a Interlingua pro Pedro Ruiz Hidalgo (РΞŦЯUȘ ΡΞŦЯŌRUΜ)
@pedroruizhidalg

Solitude de Francisco, e silentio del sinistra re christian

Venerdi' Santo, celebrazione della Via CrucisLucia Annunziata
Director, L’Huffington Post
Publicate 17-04-2015 07:07 CEST

Ubi es tu, sinistra? No, io non pretende parlar re polemic que habe causate le reformation electoral introducite pro Renzi, nec io demanda que on audi le argumentos a favor e in contra del prime ministro italian.

Io demanda ubi es le sinistra con majuscula, isse ample collective social que on nutri de un historia de un un principios, que non intertene in disputas quotidian, que on vole a ille ipse proque ama sue senso del justitia. E ubi es ora que on ha committite un del crimine plus terrible contra personas indefense?

Si, io parla re massacro que il ha impregnate de sanguine tante locos in le mundo. Proque io non recipe manifestos pro adherer me a illos (e io recipe multo verso tante subjectos)? Proque non convoca alicuno, non solmente un manifestation, nec un simple seder o un concentration? Non dice io in le auditorio Parco Della Musica o in theatro Ambra Jovinelli, sed si, al minus, en un loco situate al foras de un  de istes placias que retro occupava Confederation General Italiana del Travalio o Federation de Empleate e Travaliatores Metallurgic. Nihil. Io non audi protestos, il non arriva manifestos, ballotas, nec monstras de appoio o adhesion.

Television es in alicun altere loco, nos sape, supertoto qui travalia in illo. Non mesmo in iste redaction del HuffPost il existe un gruppo de jornalistas juvene e ambitiose qui vole dar voce a iste nove debile e indefense.

Si ego lege altere vice notitias del ultime menses, io verifica que le sinistra ha assumite como sue grande quantitate de causas: le feminas, le violentia de genere, la del travaliatores, la del juvene disoccupate, la del matrimonio inter personas del mesme sexo, la de stoppar excessos del politica, del reforma del institutiones, le reorganisation del Partito Democratic, le libertate in Internet, le affaire de que Google paga impostos, le lege de protection de datos, le disveloppamento de investigation, le renovation del tote celle que debe reformar se, le lucta contra le povressa, la del propagation del idea de austeritate. Incluso del kilometro zero (que le productos on vende in zonas ubi on produce), le dietas equilibrate, le nude artistic, le derecto a tatuar se, le del Stato Islamic e lor guerras, le de Europa y sue guerras, le de Putin, le de Obama, le de Charlie Ebdo, e le del musee del Bardo de Tunisia.

Sed, salvo alicun exception isolate, non on ha monstrate publicamente pena o horror pro le morte de viros e feminas qui habe occidite a causa de lor fide. Le morte como violation final del derecto plus importante del libertate personal. Un fide que, vermente, es celle que habe le majoritate del personas en Italia, e esse etiam le basse del definition (vole se o no) del historia e del cultura del continente ubi nos habita.

Nec io ha essite catholic –sempre in parolas del autor– nec io lo es. Io es athea e pretende sequer essente lo. Ego no, non ha scribite nec un sol parola re le pope actual, no ha vadite a un missa del nove hierarchia religiose e totevia minus io es obligate a dicer que iste pope es a facer un revolution e que ille es le ver leader del sinistra.

Ego solmente es un jornalista e crede io que totevia comprehende lo que es un notitia. Ultimemente le notitia es le solitude ubi ha essite abandonate este pope tanto popular, que usque menses retro que ille denuncia massacros del fideles e hodie ille es le unic chef de stato capabile de appunctar con le digito al passivitate del paises occidental pro istes mortes. De facto, justo le contrari del occurrite con Charlie Ebdo.

Le rationes del silentio e vergonia del paises occidental on cognosce multo ben. On pote leger inter lineas in le explicationes que secretario del ecclesia catholic italian (Cei), monsenior Nunzio Galantino, ha date re le intervention del pope Francisco. “Le appello del pope non pretende incitar al choc inter civilisationes”, on ha vidite in le obligation de explicar Galantino. Incluso ille ha declarate le obvie, dicer que Francisco non pretende incitar al “guerra sancta”.

Iste es le puncto ubi tote on paralysa: medo de que le defensa del christian pote significar creation de nove problemas intra del problema e que illo fini pro disligar un reaction contrari al que on perseque. Ille medo consiste, finalmente, in legitimar un derecta, jam existente in Europa, que pote profitar le occasion pro reinfortiar su interesse e su discurso politic al vice que adde ligno al foco del racismo e del choc inter religiones.

Sed si ben nos sape que respecto del derectos human es in general le prime victima del sacrificio del rationes de Stato, pote nos anque, citatanos, opinion public, defender istos timores e istos opportunismos?

Io torna con isto a parlar del sinistra. Sinistra proque es le parte politic que sempre ha revindicate haber le fortia e conviction necessari pro affrontar le temas re defensa del debile. E proque le sinistra in este momento habe grande poter in importante paises de Occidente. Specialmente Italia.

Il ha que actuar con celeritate. Le governamentos pote e debe traciar un plan pro poner a salvo le milles de refugiate, non sol con le assistentia basic (medicina, schola, habitamento), nec anque offerente un forma generose e ample le nationalitate a tote le familias qui fugi de lor proprie paises.

Con special attention a tote le juvene que vole venir a Italia a studiar o a travaliar. Il es parite al que faceva le paises occidental antea le Secunde Guerra Mundial, al albergar al judee e altere persequite del nazismo incipente. Illo non es multo, sed es le principio e etiam es un message efficace de fortia moral e solidaritate pro qui defia e on oppone al violentia del Stato Islamic.

Sinistra non pote permaner quietate, ego repi9te. Contrarimente, su silentio, su medo pusillanime a provocar criticas de un e de altere, su manca de corage pro assumer riscos es, in iste scolio, anque le melior forma pro declarar su proprie dissolution moral.

Iste post esseva publicate originalmente in la edition italian de ‘El Huffington Post’ e ha essite traducite del italiano por Lucía Bueno López, e del espaniol a interlingua pro Pedro Ruiz Hidalgo @pedroruizhidalg

Ministra de Sanitate de Lituania ha proponite occider al povres

MPR 7/01/2014
«Euthanasia pote ser un bon option pro le povres, que a causa de lor povressa non habe accesso al assistentia medica», diceva Rimante Salaseviciute, le ministra de Sanitate de Lituania in un declaration public in dies antea del entrata de su pais in euro.
Iste impresentabile ministra entrava in functiones in su governamento in le mense de junio del passato anno e le 20 de novembre extendeva su «solution final» pro le sectores plus impovrite del societate lituan. Illa es le face acerbe del Union Europee, iste que nunquam appare in notitias.
Al assumer su cargo in le governamento Salaseviciute aperiva un debatto pro legalisar le euthanasia in su pais. «Lituania non esse un stato social», dice le ministra in referentia al brutal politica de liquidation de totes e cata un del derectos social del population de lor pais como consequentia del politica economic de austeritate que attinge le governamento usque varie annos retro, que ha
conducite a un privatisation total del proprietates del Stato.
Como consequentia de illo, diceva le ministra, attentiones palliative non esse accessibile a tote. Pro illo le euthanasia pote ser un bon option pro sectores que «no vole infringer a lor familiares un spectaculo de suffrentia».
Lituania ingressava in le UE in 2004. Le deficit budgetario cresceva in quasi 15 per cento del PIB inter 2007 e 2008, sed cadeva bruscamente in 2009. Le disoccupation on altiava al 15 per cento in 2009 e PIB suffreva un reduction de quasi 17%. Medio million de personas, un de cata dece habitante, teneva que abandonar le pais.
Anque non es casualitate que Lituania sia altere del fortalessa in que le nazis habeva incontrate refugio, post le pais abandona le URSS in 1990. Veteran del Waffen SS e nove lupino del hitlerismo on deveni manifestante annualmente in Vilna, capital del Stato, pro commemorar lor lucta contra URSS durante le Secunde Guerra Mundial.
En Lituania e foras de Lituania, plus disfavorate, recorda ora vetule tempore del URSS e, sin dubita, non on va lassar occider pro necun ministro. Illes transformara lor nostalgia in un unda de odio usque le canalia imperialista que pronuncia iste typo de declarationes abjecte. Noticia original de Politikus.ru (14/08/2014)
Traducite pro РΞŦЯUȘ ΡΞŦЯŌRUΜ
@pedroruizhidalg

Periculo: TTIP

Que es le Tractato Transatlantic?

Le Accordo Transatlantic pro Commercio e Investimento (cognoscite pro su initiales in anglese TTIP), es un tractato que on negotia actualmente inter State Unite de America e Union Europee pro “augmentar le commercio e le investimento inter UE e SUA, pro facer realitate le potential sin explorar de un authentic mercato transatlantic que genera nove opportunitates economic de creation de empleo e un crescimento mediante un melior accesso al mercato e un major compatibilitate regulamentari, e indicante un direction in materia de normas mundial”.

Pro attinger iste scopo, “le accordo essera formate pro tres componentes clave:

  1. Accesso al mercato.
  2. Questiones regulamentari e barrieras non tarifari (BNT).
  3. Normas

Istos tres componentes on negotiara de forma parallel e formara parte de un acto unic que garanti un resultato inter le elimination de derectos, le elimination de obstaculos non necessari regulamentos del commercio e le meliora de normas que resulta importante in cata uno de istos componentes e un apertura effective e reciproca del respective mercatos”. Como illo figura in le mandato negotiator que recipeva le Commission Europee.

Qual es su origine?

Su origine remote on incontra in le Declaration Transatlantic, signate in novembre de 1990 pro presidente George Bush, per un loco, e prime ministro italiano Giulio Andreotti, que gereva isse semestre le Consilio Europee, e le presidente del Commission Europee, Jacques Delors. Le sequente puncto relevante on incontra in Declaration Commun del Union Europee e SUA (1998) sur un accordo economic transatlantico. In 2007 Barroso e Merkel ―per loco europee― e Bush pro SUA creava le Consilio Economic Transatlantico pro un harmonisation legislative. In 2011 on crea un Gruppa de Travalio del Alte Nivello incargate de studiar le reduction de obstaculos commercial pro ambe partes. In 13 de februario de 2013, le presidentes de SUA, le Consilio Europee, e le Commission Europee (Obama, van Rompuy e Barroso) anuntian que on initia negotiationes pro attinger le accordo.

Como, qui esta in negotiation e como on approbara TTIP?

Le negotiation on produce con assatis opacitate inter UE ―mediante le Commission Europee― e SUA. Commission Europee habe un mandato negotiator que contine information reservate, a pesar de esser hodie publicate, illo non lassa de planar dubitas e problemas.

Le passos pro su entrata in vigor esserea sequente: Un vice concludite le negotiationes pro delegationes de ambe parte; pro parte europee Commission lo presentara al Consilio del Union, que debera approbar lo pro majoria qualificate (55% del states que representa al 65% del population). Post iste approbation, on submittera al approbation in le Parlamento Europee, e posteriormente, on ratificara pro tote Parlamentos national. Nos ha de tener presente que le votation es super le totalitate del projecto, e que, per tanto, illo non caperea facer modificationes del statos.

Benque su importantia, que de facto il pote supponer un mutation constitutional desde un puncto de vista del “Constitution Economic”, non habe previsiones de ser submittite a referendum citatano, nec in Espania, nec in Union Europee.

Perdera le statos alteres aspectos de lor poter public?

Pro parte del statos habe duo riscos essential: per un loco le dissolution absolute intra TTIP e eventual impossibilitate de applicar politicas distincte al enunciates neoliberal que subjace in TTIP. Le characteristicas de un tractato como iste, dependente tanto ben del Union Europee, facerea materialmente impossibile su modification in caso de que nove majoritates demanda su modification.

In secunde loco, privatisation del justitia, pro submitter tote discrepantias super investimentos exterior a procedimentos arbitral private. Conveni recordar hic le demanda que presentava Veolia contra CIADI, organismo dependente del Banco Mundial, pro un elevation de 31€ del salario minime, illo affecta al equilibrio economic del contracto de munditias de Alexandria.

Que riscos suppone pro le citatanitate europee?

Cinque riscos major pro citatanitate europee esserea sequentes:

  1. Perdita de derectos laboral, in SUA sol ha subscribite 2 de 8 conventiones del OIT.
  2. Limitation del derectos de representation collective del travaliatores.
  3. Oblido del principio de precaution in themas de standards technic e de normalisation industrial.
  4. Privatisation de servicios public, mediante le stabilir de un lista reducite de celles que non on pote privatisar.
  5. Risco de depreciation salarial, habente in conto le effecto que poterea tener in NAFTA ―con salarios plus basse de Mexico― e le eventual accordo trans-asiatic.

Que riscos suppone pro le citatanitate statounitese?

Le cinque major menacias esserea le sequentes:

  1. Major dependentia del petroleo si on effectua restriction al utilisation de carburantes minus contaminante.
  2. Nulle etiquetta in productos modificate transgenicamente.
  3. Elimination de regulas super mercatos financiari, plus stricte actualmente in SUA.
  4. Elimination del evalutationes independente de medicamentos no producite in SUA.
  5. Elimination de regulas de preferentia national in contactos public.

On negotia alcun altere tractate similar que poterea ampliar lor effectos?

Si, il existe altere duo tractatos que on negotia in parallel. Per un loco le accordo de liberation de servicios del Organisation Mundial de Commercio, cuje aspectos esse plus opaco totevia que TTIP. Con illo, on extendera tote le problemas que on plana con le Directive Bolkestein que tanto rejection habeva in Union Europee antea de su approbation in 2006. Secunde, esserea un tractato equivalente a iste, que on negotia alora inter SUA con su socios asiatic.

Etate Medie Hodie

Discontento del classes popular, crise economic, grande debito externe del Stato, deficit fiscal, un carentia de separation real del poteres del Stato, crescente inequalitate social, e un augmento del impostos ubi classes plus ric non paga impostos, e supertoto un fiscalitate que recade super le strato minus favorite del societate.

Il pote parer que io es parlante del situation actual de Espania. Sed no, io parla re causas del Revolution Francese.

Benvenite “al Arrecife”.

Le systema capitalista representa, hodie a nos, lo que feudalismo in Etate Medie. In Etate Medie, le seniores feudal lassava lor terrenos al servos pro que istos travalia a cambio de on poter remaner con un parve parte del recolta, con que poter mangiar. Si le recolta esseva mal o pauco abundante, le servo habeva fame, jam que prime esseva garantir le provision de cereales o nutrimento al senior feudal. Nonobstante, si le anno esseva bon e in le recolta habeva abundantia, le fermero on remane con le parte accordate, e non poteva disfructar del excedente agricola, iste excedente terminava in manos del clero e le nobilitate qui lontan de dedicar se a producer recoltas on guastava in luxos e obras costose como cathedrales, castellos o le mantenimento de monasterios.

Nostre systema capitalista actual non es multo differente. Nos non participa del profito del travalio, jam que le travalio on compra, on accorda un salario. Non on socialisa le profitos: si un interprisa obtene grande profitos, su empleates non lo nota in lor libro de paga, sed si le venta bassa, le libro de paga etiam face lo. Equalmente que in le Etate Medie, le profitos esse private e le perdita public.

Le currente philosophic del Etate Medie esseva le scholastic, que non esseva altere cosa que anteponer le fide super le ration, ubi lo que on diceva o esseva scribite displacia al rationamento e le logic.

On manteneva al population in le ignorantia preservante le education e le universitates sol pro le classes plus privilegiate. Dum le clero e le nobilitate semina inter le agricultores e paisanos le medo, le pessimismo, e le flagellation e mortification del corpore, habente loco con illo al “Millenarisme”.

Hodie non on rationa. Nos on lege diarios, on vide conversationes, e nos recipe le information jam commentate, explicate e digerite. Nos non pensa, nos non verifica. On attacca le que on ha devenite appellar “opinion public”, que non es altere cosa que le nove scholastic.

Alteremente le Millenarisme de hodie terre nos con un terrorismo de false bandera, crises economic o epidemias, iste vice grippe aviar, porcin o similar. Eque que in le Etate Medie illos nos vole terrer. Proque le terror es le melior antidoto del revolutiones. Hodie le marketing crea problemas inexistente que rapidemente illos solve nos, e dicite solutiones non es altere que le consumption.

Tracta illos de solutionar problemas que non existe, e le problemas real es qual pro le systema, non existe. On impejora le education e on tracta de lassar fora del systema al stratos plus basse. Analphabetismo e superstition impera in le societate medieval. Dum le nostre, le programma merdose, commatrage e football forma le agenda cultural. In le Etate Medie le servos teneva que travaliar pro mantener ipse e mantener al clero e le nobilitate, istos plus intertenite in conspirationes de palatios que in solver le problemas de lor serves. Hodie le clero e le nobilitate es substituite pro le classe politic e le bancos. E un vice plus, le travaliatores tene que travaliar pro ipse e pro mantener al banca e al politicos, de eque maniera que in le Etate Medie on intertene plus in figurar in le lista de partitos o in conspirar in le consilios de administration in vice de luctar pro meliorar le qualitate de vita del citatanos. In le Etate Medie le seniores feudal, vassallos, clero o nobilitate disfructava de toto typo de privilegios includite le fiscal, privilegios que esseva prohibite al paisanos.

Hodie, multinationales, grande interprisas e millionarios mediante instrumentos como le SICAV1 o le exonera fiscal quasi non paga impostos, durante que qualcunque travaliator vide como le subtrahe usque vinti un percento de su ingressos in impostos directo, durante que le politicos pote incassar lor retiramento in pension total sol con un quotation se septe annos como deputato o senator, un travaliator necessita quotar quasi quaranta annos pro poter haber le mesme privilegio.

Equalmente que succedeva in le Etate Medie con le construction del cathedrales, nostre impostos financia grande aeroportos, lineas de AVE2 inutile, pharaonic edificios administrative e grande salarios e super salarios. Le theocratia esseva le forma habitual de governamento in le Etate Medie, lassante decader derectos particular, religion e poter economic in le mesme strato.

Le division de poteres esseva un concepto que veni plus tarde, con le Revolution Francese. Hodie fiscal chef, consilios judicial o membros del Tribunal Constitutional es ponite a digito pro le poter politic, que es le mesme que legifera, executa, e finalmente mediante lor satellites judica. Equalmente que in le Etate Medie, le division de poteres non existe. Effectivemente Montesquieu es morto. Sed, si revolutiones como le francese finiva con le inequalitate, le stratos e le privilegios, como es possibile que nos es retrocedente in le tempore?

Le responsa es simple. Imagina vos que habe duo bar in un village, vos pote vader a un o al altere. Un es plus sumptuose, sed plus costose. Le altere, es plus parco in decoration, sed le precios es plus incostose. Si tu es ric o povre intertanto que tu paga illos tractara ben a vos, e illo on face ambe bares. Sed imagina que le bar incostose clausura. E ora sol pote vader al bar plus sumptuose, como vos tene que ir ibi inexcusabilemente le proprietario del bar “on remove le disguisamento” e comencia a tractar vos mal. Como es le unic bar, o tu tolera le tractamento o tu permane in tu domo.

Le expansion del capitalismo ha convivite usque pauco tempore retro con le marxismo. Le Union Sovietic, China e alcunos paises de sudest asiatic competeva in territorio, fortia e economia con le paises capitalista. Europa esseva dividite sociologicamente inter paises socialista del est e con paises capitalista del west. Si un travaliator esseva exploitate, mal pagate e non habeva un stato del ben-esser, ille habeva optiones: sponder pro le communismo. Consciente de illo e del equilibrio de fortias con le communismo, le capitalismo ha create inter le classe travaliator un false sensation de ben-esser, securitate, e attingimentos social.

Sed isto ha cambiate. Post le cadite del muro de Berlin, le disparition del Union Sovietic e le conversion gradual del China Rubie al consumerismo, sol existe capitalismo: le altere bar del village ha claudite. E capitalistas es removente le disguisamento. Ora sin optiones al capitalismo e sin inimicos natural pro iste, jam non ha terror.

Le classe obrera jam non pote selectionar, pro que tosto o tarde nos verificara como viveva le gente del Etate Medie.

Traducite pro РΞŦЯUȘ ΡΞŦЯŌRUΜ

1N.T.: SICAV es un societate de investimento de capital variabile. Illo es un figura de investimento collective. Bastante commun in Europa Occidental, specialmente in Luxemburgo, Suissa, Italia, Espania e Francia.

2N.T.: AVE es le initiales en espaniol de “Alte Velocitate Espaniol” on usa pro describer le trainos de alte velocitate.