Es le fin de Volkswagen?

Es le fin de Volkswagen?

Fonte:

1933, Hitler arriva al poter e un del prime mensuras que toma es finir con le hegemonia francese e britannic in le industria del automobile, pro illo decide crear en Germania un grande fabrica de automobiles destinate a que omne germanos habe auto. Hitler designa un auto popular, le auto del populo, o dicite in germano “volks vagen”.

Benvenite al Arrecife.

Si nos parla ab Volkswagen tote nos pensa in sue auto stellar, “le scarabeo”,  ille mythic auto esseva personalmente designate per le mesme Hitler, jam que ille mesme qui super un schizzo de Ferdinand Porsche, dava su linea characteristic. E curiosemente es le “scarabeo” e le pupular “bulli” de Volkswagen, symbolos del movimento hyppie e pacifista del annos sexanta. Tote un paradoxa historic.

Dece un milliones de vehiculos, illes es le cifras que se manea in torno al grande macro-fraude del emission de gases. Qualcosa sin precedente in le industria automobilistic. Le usque ora tan honorabile e seriose industria german vide como cade ab un colpo tote sue reputation. Jam non es le vage del Sud qui face trappas, jam non es le chinese qui trova vias directissime. Es le mesme germanos. Illes que tanto ha censurate a grecos, italianos, espanioles, portugeses ¿Es ista le productivitate que propone? Ser le prime sia como sia. Omne es valide, trappas, ressources natural, contamination, derectos social… ille el le precio pro esser plus productive.

Si un industria german, tertie automobilistic del mundo, es capace de mentir durante annos a tote Europa e, etiam, al Agentia del Medio de SUA, si ha tenite valor de trappar milliones de vehiculos pro sparniar sex cento euros per vehiculo, vehiculos, que es in plus, de alte qualitate le majoritate de illos, si isto face qui predica austeritate, le travalio e honorabilitate, an que es facente le resto?

Que es occurrente in societate? Verso ubi nos es vadente? Isto es un lection, un aviso a navigatores. Diffide vos. Contrasta vos. Cerca vos veritate. Perque le unic veritate que habe pro le systema il celle que on conta in billetes.

Illes es le seriose, ille es le honorabile, le mesme que accusa al medios de communication alternative, al retes social e al qui cerca le veritate de “conspiranoic”, “freakies”, “rar”. Illes es qui habe prestigio. Nos “le de Interrete”. Lo que illes dice es absolute veritate. Alteres nos, necessita publicar fontes, monstrar datos, studios, sol nos manca haber que jurar pro nostre arbore genealogic. A cambio de isto, in plure occasiones nos recipe insultos.

Si aqua marin sana: folles que bibe aqua de mar. Si chlorito sodic sana: irresponsabiles que joca con salute. Si gingibre evita nauseas: le insan del herbas. Correcte es que illes dice. Seriose non es  ingerer gingibre in pregnantia, no no, con le pregnantia non se joca, nihil de “herbas”. Sia facite qui dice le industria pharmaceutic. E fini occurrente como le caso del talidomide, que evita nauseas e etiam genera malformationes al baby. Un “parve” effecto secundari que ha lassate a milles de personas amputate e que al honeste e seriose industria pharmaceutic german Grünenthal a essite gratuite en Espania. Ni un sol euro de indemnisation. Usante que illes appella justitia pro liberar se del indemnisationes. Dice illes que ha prescribite sed ego non vide que passate annos ha prescribite le sequelas de qui es mutilate ora, heri, deman.

Iste es le forma que habe le “seriose” industria german de responsabilisar se e affrontar consequentias. Nec un euro, e que habe occurrite con aquelle pharmacos que poneva le dentes jalne? Que occurreva con Myolastan que produceva urticaria? Que passava con Optalidon que habeva un barbituric que creava narcomania? Que ha essite de tote ille medicamentos? Ubi es responsabiles?

Non vole ego pensar si haberea essite nos qui hauri al mercato productos natural con illes effectos. Nos esserea in carcere.

Sed ille es le seriose, alternative es un specie de vagabunde virtual. Nonobstante, si seria nos qui committe un error, un error minime, caderea super nos omne le peso del lege. Se a illes va a passar factura. E le cosa pejor de omne e plus triste ¿sera nos qui passara factura? Le grande machineria publicitari, facera que passa al historia le grande fraude del dece un milliones de autos trappate, e un un menses, nos habera oblidate de illo, del mesme forma que nos ha oblidate qui era le creator de Volkswagen.

Ego spera que iste travalio a essite de vostre placer e io invita te subscriber, hic, in El Arrecife.

Advertisement

Votar al PP, an es immoral? E esque non es peccato?

Espania como Stato e le societate espaniol insimul affronta un crise moral, per illo es plus pertinente ora que nunquam demandar se si no es immoral dar el voto a ille partito appellate Partito Popular

Suso de Toro
Zona Critica de eldiario.es
Publicate 06/05/2015 20:30h

Le unic interessante in iste articulo es le titulo, e responsas al demandas io crede que es obvie sed, debite que mi compromisso es scriber un articulo septimanal, vade lo que seque.

Voto non es obligatori in le Regno de Espania, de maniera que, in principio, il es un acto libere. Io indica “in principio”, proque il es certe que in alicun locos un poter politic asphyxiante compelle al personas plus debile a votar e incluso a facer lo con scheda de votation del possessor, le major burla al democratia. Excepte istes casos, votar es un acto multo consciente, un election inter varie possibilitates meditate con tempore. Le votatores pote nos dicer posteriormente “io committeva un error”, sed esserea bon facer lo ante un speculo.

“Le homines nunquam es consciente, excepte in sexual, in criminal e in somnos”. Vos debe pardonar me le cita del correspondentia de le lucide e discarnate Josep Roth a Stefan Zweig, sed io fini de impinger contra illa.

Nostre voto es un acto consciente e nos es responsabile de illo, a cata deputate e a cata governamento poneva lo ibi personas concrete con sue voto secrete. Ben que sia secrete pro le alteres non vole dicer que nos non debe assumer cata un sue responsabilitates ante nos mesme. Politica es un effortio pro rationalisar le complexe vita social, pro illo omne habe in conto interesses particular de cata un de nos e, etiam, que le machina del pais functiona. Moral solmente conditiona vagemente nostre decisiones politic, sed Espania como stato e le societate espaniol en conjuncte affronta un crise moral, per illo es plus pertinente ora que nunquam demandar se si no es immoral dar le voto a ille partito appellate Partito Popular.

In despecto de que democratia espaniol sia un systema del que habe disparite un grande parte le libertate de pressa, submittite e controlate pro le Governamento, ora tote le population sape que es provate que PP habe quasi duo decade financiante ipse con moneta nigre. Tote population sape que tote sue gerente, Esperanza Aguirre affirma que excepte duo, ultra annos cassante inveloppe de moneta nigre del que illos non cognosce le procidentia, illo poterea esser del narcotraffico equemente del traffico de armamento o del corruption immobiliar. Jam nos sape que durante que multos de nos paga impostos e nos esseva vigilate, ille in le opposition e depois in le governamento, rideva se de nos. Un partito corrupte con un gerentes e governante corrupte. Isto es denunciate e provate e tote nos lo sape.

E tote le possibile votante cognosce que presidente del Governamento divide al regnicola de iste Regno en “esseres human normal”, qui es como ille, e le altere, qui de nos que non es como ille. E ille cognosce que sue puncto de vista folle es lo que realmente es retro del politica del Governamento en relation con le “esseres human normal”: no le retalio, nec le furto del sanitate public, del education, del servicios social, del derecto al justitia… Del libertate de expression. Possibilemente multe del possibile votatores non sape, sed ille approbava un “lege mordacia” e pretende censurar governativemente le information precisemente pro que non sape lo.

Ille partito nasceva financiate con moneta de contrabando e sequeva alimentante se de moneta nigre de precedentia incerte. E ille esseva tan franquista e seque essente. An es immoral esser franquista? Io non sape responder, cognosceva a personas que esseva franquista e nonobstante illes ben que viveva con sue moral catholic e comportava se en sue vita con dignitate ethic. Le vita es multo rar e variate. Il es rationabile que, in plus de delinquente que practica in le negotios de corruption, ha personas de ideologia purmente franquista o simplemente de derectas que pensa en votar al PP pro su ideologia, sed in iste occasion es clarmente immoral.

Eque non es peccato? Episcopos national catholic espaniol declarava peccato multe cosas, sed hodie deberea dicer publicamente que qui celebra exitos economic a costa del povressa de tante personas, qui maltracta con nulle compassion al plus debile pro dar lo a busardos plen de caviar manca a varie mandamentos e al plus elemental del message de Christo: le caritate. Al minus ille era que inseniava nos a varie generationes que iva mansuetemente al inseniamento ecclesial e teneva nos subjecto de religion obligatori in le schola. Secundo le doctrina social del Ecclesia, crede io que ex Pio XI e al Consilio Vaticano II, io crede que votar al PP, anque immoral, etiam es peccato.

Post cader de URSS habeva cambios ideologic profunde que facilitava concentration de poter financiari e politic in manos de un paucos, un de ille cambios esseva le disparition del Democratia Christian, un derecta communitari e paternal. «A Deo lo que es de Deo, e al Cæsar lo que es del Cæsar», esseva un fundamento evangelic ultime. Ultraliberalismo de Popper, Reaga, Thatcher…, Aznar y Rajoy es blaspheme, il nega existentia de Deo. El ultraliberalismo predica un mundo sin un Deo que inspira e preside le actos del human, un mundo gerite pro un «mano invisible» que non es divin, nec le mano implacabile del mercatos que tritura al debiles. Si, votar al PP es peccato.

Justitia non habeva illegalitate ille partito a pesar del periculo que representa pro le democratia un organisation assi, sed personas habe le poter pro actuar. «Le fin del mundo es un cosa e le indecentia es private es altere. Non ha que culpar le indecentia al confusion general. Non ha senso». Disculpa vos iste altere cita de Joseph Roth, un «parve judeo povre», il pareva me que era en relation.

Politica es le conquesta del poter e su gestion. sed habe un dimension moral in ultime termino. Non ha un unic partito de derectas e ha optiones politic que assecura un gestion rationabile del administration, on pote eliger. E votar non es obligatori in le Regno de Espania, il es un derecto, le derecto a ser citatanos responsabiles de nostre voto.

Si un partito es corrupte pro su proprie historia e naturalitate, si su practica  mesme es corrumper al societate non es excusa pro que nos comporta como adultos. Si in Espania ha corruption non es «corruption de minores», hic  tote es adulte e face nos cosas con nostre consentimento. Que nos non crea in le false innocente.

Traducite pro @pedroruizhidalg

Mulctar le libertate

Al sinistra ministro de Justitia Catalá, al derecta vicepresidente del governamento Sáenz de Santamaría

Al sinistra ministro de Justitia Catalá, al derecta vicepresidente del governamento Sáenz de Santamaría

Cadena SER | Pro José María Patiño
Publicate HuffPost: 30/04/2015 08:52 CEST Actualizado: 30/04/2015 08:52 CEST

Le pressa national non sparnia titulares dedicate al investigationes judicial re corruption en Madrid ante que arriva le sanctiones annunciate pro ministro de Justitia.

«Le fiscal revela que un cargo del Communitate de Madrid demandava 120.000 euros a Indra “por favores”», resume El País del filtration del interrogatori del «Caso Púnica». Le objecto de ille moneta es pagar a firmas que faceva propaganda pro contrariar notitias del mansarda de Ignacio González, presidente del Communitate de Madrid. Nonobstante, La Razón clara que esseva del impresario Marjaliza, amico del consiliero de Interior, Francisco Granados, qui mandava. «Prendeva un telephono e totos ballava». ABC etiam non escappa a un eventual mulcta, se centra se in le unic socialista implicate in le excogita: antique  burgomaestro de Parla, José María Fraile, haberea signate le «major contracto» de 1,3 milliones de euros pro mantenimento electric municipal. David Trueba, in su columna de El País, se fixa in altere filtratrion, un registrationes ubi Partito Popular de Madrid impone al burgomaestra de Mejorada del Campo a qui Esperanza Aguirre verso de un emissari impone includer in le lista al electiones municipal al filia de un alte cargo del partito. Pro Trueba, interessante non es le nomines, nec “le modo de operar, le fraude, le nulle correction de tote defectos de forma que citatanitate aspirava a corriger con leve ventos de un regeneration que nec arriva nec spera se”.

E como on positiona diarios respecto al dicite pro ministro Rafael Catalá

In contra, proque, como indica El País e un editorial, tracta se de «un idea inadmissibile» que «conduce al impression de que Governamento non comprehende que es libertate de information (consecrate pro Constitution) nec le rolo que joca le medias en un democratia. Politico non es proprietario nec administrator de libertate de information». Pro El Mundo, «Catalá es disponite a utilisar un vetule recepta: occider al messagero».

Coincidente con le presentation del Plan de Stabilitate fronte Bruxelles, economia espaniol es objecto de analyse intra e fora de nostre pais…

«Rajoy certifica in Bruxelles que lassara minus disoccupation que Zapatero», conclude Carlos Segovia in El Mundo, sed Xavier Vidal-Folch, in El País, pone cosas in su loco al clarar que le governamento non satisface, precisemente, no solmente le plan, nec le compromissos acquirite en Bruxelles. Finiva 2014 con un 5.8% de deficit, tres decimas plus del compromittite. E faceva lo non porque ille administra melior le contos public, nec proque le contribuente paga plus impostos: 175.000 milliones, record usque retro del crise. «Multas de traffico augmentava un 80% usque initio del crise», nos discoperiva per le burla de Forges que caricatura un Cristóbal Montoro characterisate de Conte Dracula. Financial Times reflexiona re le perdita de spiritu aventurose pro le multinationales espaniol que sue jornalista Tobias Buck resume en un phrase: “Adieu Bon Aeres, holla Canada”. Telefónica, Repsol o Santander abandona paises latinoamerican e concentra se in le securitate del membros del OCDE.

Un confidentia que etiam monstra al governamento respecto al consequentias que haberea un eventual exite Grecia del euro…

Assi distaccava Wall Street Journal ben que le Frankfurter Allgemeine on face echo del advertentia del agentia Moody’s re le periculo que supponerea un  bancarupta grec. «Grecia ha identic problemas con o sin Varufakis», adverte le commissario de Affaires Economic, Pierre Moscovici, en un intervista en El Pais ubi demanda a “Atenas pro que presenta un lista concludente de reformas”. Forsan hodie mesmo proque, como adverti le quotidian To Vima, on ha initiate un «carrera antihorologic» pro attinger un accordo ubi le proprie Varufakis vole star presente, como indica Kathimerini. Hodie publica un tribuna en Le Monde ubi sollicita un nove “New Deal” pro Grecia e aperi le porta al possibilitate de plus privatisationes. Le caso es que in Espania “retorna le credito”, proclama el quotidian de Catalonia, durante que Cinco Días adverti: “Attente al credito a perdita”, pro resumer le dicite pro le consiliero delegate del BBVA, Ángel Cano, qui alerta super le effectos de un guerra de prestos.

Traducite pro: Pedro Ruiz Hidalgo @pedroruizhidalg

Resurger del nazismo en Europa: causas e consecuentias

Vicenç Navarro
Professor de Politicas Public.
Universitate Pompeu Frabra.
Ex professor de Economia,
Universitate de Barcelona

Politicas neoliberal imponite al population pro le stablishment europee (Banco Central Europee, Consilio Europee y Commission Europee) e altere organismos del eurozona, hegemonisate pro partitos de sensibilitate conservator, liberal e supponibilemente socialdemocratic (base dominio del coalition dirigite pro le cancellera german) es a crear un enorme insecuritate inter ample sectores del classes travaliatoras, que senti in proprie corpore consequentias summemente negative de tal politicas. Reformas obrer, initiate, inter alteres, pro reformationes del cancellero german socialdemocratic Schröder, e sequite pro le majoritate de partitos governante, ha determinate un elevate disoccupation, un base occupation e un notabile territorio del mercato del travalio, con grande diminution de salarios e, per tanto, del capacitate acquisitive del travaliatores. Iste situation se ha facite incluso minus tolerabile pro le dismantellamento del protection social e del Stato del Ben-Esser, contribuente a que incrementa totevia plus iste insecuritate economic e social que characterisa le situation del ample sectores del classes popular.

Insecuritate se attribue correctemente al interventiones public que systematicamente favori a gruppos economic e financiari, e que se justifica basse le motto de que tal politicas es le unic possibile. Tal interventiones impopular se presenta erroneemente como resultate de un dictato de agentes externe al pais, ben que sia del Troika, del governamento german, o del sempre presente multinacional (e hic, in Catalonia, anque se include a Madrid). Externalisation del responsabilitates es un del bases characteristicas del narrative dominante, promovite pro le partitos governante.

Non es, ergo, surprendente que iste discurso crea un responsa  in le senso adverse, que vole recuperar un identitate e un soveranitate perdite in manos de poteres estranier, un recuperation que porta a un appello al dignitate national fronte a interesses foranee e estranier e a lor alliate national. Ille sentimento –como le mesme nationalismo genera– pote ser o no un movimento positive, jam que pote significar le appello a un soveranitate e identitate perdite, que se presenta erroneemente pro le sapientia conventional como consequentia inevitabile del globalisation. Le nationalismo, nonobstante, anque pote converter se in negative quando se include inter «le de foras», non sol al establimento politic, financiari, e mediatic responsabile del politica de austeritate, nec etiam al populationes de ille paises, como es le emigrante, verso le canalisar del irritation popular usque illos (sentimento stimulate pro le mundo del interprisa, assi como pro celle establimento, ergo conseque con illo divider, e pro tanto, debilitar al classes popular). Ille sentimento de “nos” e “illos” es le calde de cultiva del  nationalismo de typo excludente, bases del nazismo (e su version latina, le fascismo).

De hic que le inique responsa a iste indesirate risco sia que on dirige iste rage usque gruppos governante que imponeva celle politicas, con le establimento de alliantias inter le classes popular fronte a lor governantes. Es, in altere parolas, le nationalismo de typo includente (opposite al excludente) que desira le summa del differente communitates national fronte al adversario commun, in que se debe includer al nationalismo de typo excludente, dividente assi al classes popular. Interpretation que promove le stablisment german de que crise human greca es debite a un supponite incapacitate del grecos a esser disciplinate e a poter governar, traduce iste nationalismo excludente que esta stimulante a Germania le disveloppamento de nove del nazismo in iste pais. Le version del partito fundate pro Le Pen, que vide al emigrante como inimico, es altere exemplo de iste nazismo.

Perdita de legitimitate del partitos politic

Un tertie characteristica es le enorme disillusion del classes popular a le partitos politic que historicamente representava lor interesses, tal como le socialdemocratia e los partitos communista (e plus tarde le partitos verde). Accommodation de tal partitos al dynamica del vita parlamentari, que es in ipse mesme poco democratic e representative (e multo limitate al paises peripheric del Eurozona), e adoption del partitos socialdemocratic al ideologia neoliberal, ha causate un pedita de legitimitate del systema representative. Un elemento clave pro iste perdita de legitimitate es que necun del politicas neoliberal imponite al population, incluso pro le partitos de historicamente esseva le instrumento de tal classes popular, habeva un mandato popular. En necun loco del politicas de austeritate, pro exemplo, appareva in le programmas electoral del partitos governante. De hic le sentimento antipartito, e que no pote considerar se como antidemocratia.

Sed, ben que non deberea confunder se, existe le periculo de que si sia confundite. E de ci le grande importantia de differentiar le movimentos progressista del movimento regressive que conduce al fascismo e al nazismo. Iste ultime es profundemente antidemocratic. Su proprie essentia el le leaderismo accompaniate de un nationalismo excludente, bassate in le racismo e etnicismo. Nazismo e fascismo es antipartitos e antidemocratia.

Sed coram a iste version repressive ha le version progressistic, que esseva fixate in le movimento 15-M de Espania, que exige un democratia real, participative, que va plus illac del via representative, que por multo representative que sia (e in Espania lo es pauco) require que es complementate pro foros de democratia directe, como referendums, a tote nivellos. Il es le derecto a decider re omne. Le vocation democratic es que cata persona habe le mesme capacitate de decider in le governamento del diverse nivellos de responsabilitate institutional, e in tote le spatios, sia istos economic, social, cultural, o politic. Este plan es le opposite al nazismo. E in le mensura que travalia pro un projecto ubi le altere ressources on distribue secundo le necessitates (definite collectivemente, in plus individualmente) e se produce secundo lor habilitates, le projecto construera se super un longe tradition historic que basse diverse nomines ha essite, in grande parte, responsabile del progresso human. De hic que iste nove movimentos de Europa es le unic que pote stoppar al nazismo en Europa. Pro illo necessita que amplia lor alliantias con celle fortias de vocation democratic que ille mesme es radicalisante.

Articulo Original, traducite a Interlingua: Pedro Ruiz Hidalgo (РΞŦЯUȘ ΡΞŦЯŌRUΜ)
@pedroruizhidalg

«Oculos que non vide, corde que non senti»

Elena Valenciano
Deputata del PSOE in Parlamento Europee

Iste pare esser le motto que ha inspirate al Consilio Europee. Milliones de esseres human fugi del guerra, del fame, e del desperation. Conflicto de Syria ha generate jam circa de 4 milliones de refugiate que on agglutina in paises vicin. Turchia ha albergate in su territorio plus de 1.5 milliones de syrios. Un quarta parte del population de Libano son personas displaciate qui cerca asylo. E durante illo, le Union Europee, al tempore que reclama a illes paises vicin –multo minus ric que nos– le apertura de lor frontieras proque pote entrar tote displaciate, non ha essite capace que acceptar in su sen plus que un pauco decenas de milles de illos.

Quando es dece duo milliones de personas que ha tenite que abandonar lor domos en Syria, heri in Consilio Europee le debatto era si acceptar 5.000 o 10.000 refugiate plus pro tote U.E. Non mesmo on attingeva un accordo pro ille minime.

Illo es le monstra, in nude terminos, de quanto erronee es nostre prioritates ante un crise humanitari plus grave de nostre historia recente. Durante governamentos continua insistente en solutiones de character quasi militar –sempre basse le schema dominante del defensa y securitate–, nos sequera equivocate, e lassante nostre obligationes international, politic, e moral.

Blocar vias legal pro immigration, limitar derecto de asylo, clauder frontieras terrestre, destruer povres imbarcationes o pulsar un pauco plus illac a centenarios de milles de personas que besonia exir non facera disparer le problema. Al tractar de non vider que succede, nos on converte in complice del drama.

«Oculos que non vide, corde que non senti?»,  Si, il pare que le corde de Europa tosto non va a sentir nihil.

Traducite a Interlingua pro Pedro Ruiz Hidalgo (РΞŦЯUȘ ΡΞŦЯŌRUΜ)
@pedroruizhidalg