Grande imbroliamento

Grande imbroliamento

Pedro Ruiz Hidalgo― In le sempre cambiante e complexe societate espaniol ha duo populos que reclama la independentia del stato espaniol, es Catalonia e Euskadi. Ambe reclama ab diverse formas, medios, e con diverse historia inter illes. Ego non vole considerar motivationes de iste duo populos ―nec sue formas―, io va a tractar de poner in clar que pensa re iste grande imbroglio politic que nos suffre face annos retro. Isto es quasi a exploder in ego non sape que.

Post le morte del dictator Franco, Espania crea un «lege del oblido» pro comenciar con la major pace possibile un nove phase. Con alicun reserva, nos appellara a iste periodo «constitutional». La lege del oblido, in le practica, significa que tote crimine committite durante la epocha fascista debe ser pardonate pro construer un stato que debe avantiar a partir de iste puncto. Rege Juan Carlos I, educate pro le dictator, jurava le Leges Fundamental del Movimento de Franco. Ille jurava la totalitate de iste leges, ergo etiam jurava le articulos que pote dissolver le movimento e forma de stato franquista. Ille conseque convincer al majoritate del parlamento franquista. A partir de iste momento comencia a crescer un nove pais ―que ha promittite sequer sin memoria de crimines politic e social― ubi tote le capital pertine al aquelle qui habeva moneta in le anterior systema politic. Altere forma de exprimer: on face que le populo oblida e pardona durante que le centros de poter e capital es exactemente le mesme. Elite non ha cambiate. Capital es in mesme loco. Politicos, benque con incorporationes de partitos e personas necessariemente del sinistra, seque essente le mesme. La structura de poter e personas que integra no va a cambiar proque le populo non habe un cultura democratic. Exteriormente iste situation es completemente transparente in le estraniero. In exterior se vide un pais que ha cambiate.

Agentes del CIA demandava opinion a Juan Carlos I, impresarios bascos e catalonios pro assecurar un transition tranquille a cambio de ceder al tunc inimico marocchin un provincia espaniol in deserto de Sahara.

Le nivellos cultural, intellectual, technico e social de celle Espania, post un isolamento de quasi quaranta annos es grandissime respecto del altere paises europee. Sed Espania ha de comenciar a progressar de qualcunque forma. Aldolfo Suárez constitue governamento democratic, no exempte de periculos, como colpos de stato. Nonobstante Espania progressa. Benque in iste progresso sta presente politicos bascos e catolonios perque illos representa un numero sufficiente de sedes pro apportar stabilitate o disthronar un governamento. Politicos bascos e catalonios non se characterisa per ser stupide. Illes obtene profitos politic pro sustener qualcunque governamento, pro apportar stabilitate. Assi, nos arriva a nostres dies.

In iste historia es multo importante cognoscer que la lista Falciani ha cadite in manos del Stato Espaniol, e se publica que le anterior presidente de Catalonia ha un immense fortuna que no pote explicar. Se suspecta que tote obra public en Catalonia ha essite approbate con un inveloppe del ―jam famose en Espania― 3% para le politico que approba le projecto.

Brandir un bandiera como resultato del voluntate de grande parte del populo de Catalonia, qui securmente, illos face de bon fide, conveni al politicos que post annos de incassar 3% de commission deveni en dicer «Espania nos roba». Durante que le governamento espaniol es sustentate pro qui su major merito politic es facer nihil e sperar a que le problema mori. Catalonia, per su presidente Mas, ha avisate plure vices pro attinger un accordo. Arrivante incluso a facer un specie de referendum non legal pro avisar que le proxime vice non essera un prova, non essera un burla.

Proxime vice, ille face que su decreto pro crear un electiones regional sia ―in su desiros― un plebiscito pro decider si declarar la independentia. Clar, altere partitos exprime le idea totalmente contrari mantenente su idea de ―isto es un election al parlamento regional― assi on divide a Catalonia en duo gruppos ―le del si (independentistas)― e ―le del no (unionistas)―. Pro attinger sufficente nivello de complication ha partitos de dextra e sinistra in ambe positiones. E depois de un catastrophic politicas plure de sue representantes es nove pro haber destituite a su anterior gerente.

Post celebration, heri, del plebiscito o election regional, le partitos pro independentia ha minoritate de votos, mais con le lege D’Hont illes habe plus sedes parlamentari. Unionistas ha majoritate de votos sed minor representation debite al forma espaniol de repartir sedes. Proxime decembre nos tene electiones al parlamento national. E un rege que ha substituite a su patre pro tantissime casos de scandalo monetari e de gonnellas.

Le cena es servite.

 

Advertisement

Es le fin de Volkswagen?

Es le fin de Volkswagen?

Fonte:

1933, Hitler arriva al poter e un del prime mensuras que toma es finir con le hegemonia francese e britannic in le industria del automobile, pro illo decide crear en Germania un grande fabrica de automobiles destinate a que omne germanos habe auto. Hitler designa un auto popular, le auto del populo, o dicite in germano “volks vagen”.

Benvenite al Arrecife.

Si nos parla ab Volkswagen tote nos pensa in sue auto stellar, “le scarabeo”,  ille mythic auto esseva personalmente designate per le mesme Hitler, jam que ille mesme qui super un schizzo de Ferdinand Porsche, dava su linea characteristic. E curiosemente es le “scarabeo” e le pupular “bulli” de Volkswagen, symbolos del movimento hyppie e pacifista del annos sexanta. Tote un paradoxa historic.

Dece un milliones de vehiculos, illes es le cifras que se manea in torno al grande macro-fraude del emission de gases. Qualcosa sin precedente in le industria automobilistic. Le usque ora tan honorabile e seriose industria german vide como cade ab un colpo tote sue reputation. Jam non es le vage del Sud qui face trappas, jam non es le chinese qui trova vias directissime. Es le mesme germanos. Illes que tanto ha censurate a grecos, italianos, espanioles, portugeses ¿Es ista le productivitate que propone? Ser le prime sia como sia. Omne es valide, trappas, ressources natural, contamination, derectos social… ille el le precio pro esser plus productive.

Si un industria german, tertie automobilistic del mundo, es capace de mentir durante annos a tote Europa e, etiam, al Agentia del Medio de SUA, si ha tenite valor de trappar milliones de vehiculos pro sparniar sex cento euros per vehiculo, vehiculos, que es in plus, de alte qualitate le majoritate de illos, si isto face qui predica austeritate, le travalio e honorabilitate, an que es facente le resto?

Que es occurrente in societate? Verso ubi nos es vadente? Isto es un lection, un aviso a navigatores. Diffide vos. Contrasta vos. Cerca vos veritate. Perque le unic veritate que habe pro le systema il celle que on conta in billetes.

Illes es le seriose, ille es le honorabile, le mesme que accusa al medios de communication alternative, al retes social e al qui cerca le veritate de “conspiranoic”, “freakies”, “rar”. Illes es qui habe prestigio. Nos “le de Interrete”. Lo que illes dice es absolute veritate. Alteres nos, necessita publicar fontes, monstrar datos, studios, sol nos manca haber que jurar pro nostre arbore genealogic. A cambio de isto, in plure occasiones nos recipe insultos.

Si aqua marin sana: folles que bibe aqua de mar. Si chlorito sodic sana: irresponsabiles que joca con salute. Si gingibre evita nauseas: le insan del herbas. Correcte es que illes dice. Seriose non es  ingerer gingibre in pregnantia, no no, con le pregnantia non se joca, nihil de “herbas”. Sia facite qui dice le industria pharmaceutic. E fini occurrente como le caso del talidomide, que evita nauseas e etiam genera malformationes al baby. Un “parve” effecto secundari que ha lassate a milles de personas amputate e que al honeste e seriose industria pharmaceutic german Grünenthal a essite gratuite en Espania. Ni un sol euro de indemnisation. Usante que illes appella justitia pro liberar se del indemnisationes. Dice illes que ha prescribite sed ego non vide que passate annos ha prescribite le sequelas de qui es mutilate ora, heri, deman.

Iste es le forma que habe le “seriose” industria german de responsabilisar se e affrontar consequentias. Nec un euro, e que habe occurrite con aquelle pharmacos que poneva le dentes jalne? Que occurreva con Myolastan que produceva urticaria? Que passava con Optalidon que habeva un barbituric que creava narcomania? Que ha essite de tote ille medicamentos? Ubi es responsabiles?

Non vole ego pensar si haberea essite nos qui hauri al mercato productos natural con illes effectos. Nos esserea in carcere.

Sed ille es le seriose, alternative es un specie de vagabunde virtual. Nonobstante, si seria nos qui committe un error, un error minime, caderea super nos omne le peso del lege. Se a illes va a passar factura. E le cosa pejor de omne e plus triste ¿sera nos qui passara factura? Le grande machineria publicitari, facera que passa al historia le grande fraude del dece un milliones de autos trappate, e un un menses, nos habera oblidate de illo, del mesme forma que nos ha oblidate qui era le creator de Volkswagen.

Ego spera que iste travalio a essite de vostre placer e io invita te subscriber, hic, in El Arrecife.

Votar al PP, an es immoral? E esque non es peccato?

Espania como Stato e le societate espaniol insimul affronta un crise moral, per illo es plus pertinente ora que nunquam demandar se si no es immoral dar el voto a ille partito appellate Partito Popular

Suso de Toro
Zona Critica de eldiario.es
Publicate 06/05/2015 20:30h

Le unic interessante in iste articulo es le titulo, e responsas al demandas io crede que es obvie sed, debite que mi compromisso es scriber un articulo septimanal, vade lo que seque.

Voto non es obligatori in le Regno de Espania, de maniera que, in principio, il es un acto libere. Io indica “in principio”, proque il es certe que in alicun locos un poter politic asphyxiante compelle al personas plus debile a votar e incluso a facer lo con scheda de votation del possessor, le major burla al democratia. Excepte istes casos, votar es un acto multo consciente, un election inter varie possibilitates meditate con tempore. Le votatores pote nos dicer posteriormente “io committeva un error”, sed esserea bon facer lo ante un speculo.

“Le homines nunquam es consciente, excepte in sexual, in criminal e in somnos”. Vos debe pardonar me le cita del correspondentia de le lucide e discarnate Josep Roth a Stefan Zweig, sed io fini de impinger contra illa.

Nostre voto es un acto consciente e nos es responsabile de illo, a cata deputate e a cata governamento poneva lo ibi personas concrete con sue voto secrete. Ben que sia secrete pro le alteres non vole dicer que nos non debe assumer cata un sue responsabilitates ante nos mesme. Politica es un effortio pro rationalisar le complexe vita social, pro illo omne habe in conto interesses particular de cata un de nos e, etiam, que le machina del pais functiona. Moral solmente conditiona vagemente nostre decisiones politic, sed Espania como stato e le societate espaniol en conjuncte affronta un crise moral, per illo es plus pertinente ora que nunquam demandar se si no es immoral dar le voto a ille partito appellate Partito Popular.

In despecto de que democratia espaniol sia un systema del que habe disparite un grande parte le libertate de pressa, submittite e controlate pro le Governamento, ora tote le population sape que es provate que PP habe quasi duo decade financiante ipse con moneta nigre. Tote population sape que tote sue gerente, Esperanza Aguirre affirma que excepte duo, ultra annos cassante inveloppe de moneta nigre del que illos non cognosce le procidentia, illo poterea esser del narcotraffico equemente del traffico de armamento o del corruption immobiliar. Jam nos sape que durante que multos de nos paga impostos e nos esseva vigilate, ille in le opposition e depois in le governamento, rideva se de nos. Un partito corrupte con un gerentes e governante corrupte. Isto es denunciate e provate e tote nos lo sape.

E tote le possibile votante cognosce que presidente del Governamento divide al regnicola de iste Regno en “esseres human normal”, qui es como ille, e le altere, qui de nos que non es como ille. E ille cognosce que sue puncto de vista folle es lo que realmente es retro del politica del Governamento en relation con le “esseres human normal”: no le retalio, nec le furto del sanitate public, del education, del servicios social, del derecto al justitia… Del libertate de expression. Possibilemente multe del possibile votatores non sape, sed ille approbava un “lege mordacia” e pretende censurar governativemente le information precisemente pro que non sape lo.

Ille partito nasceva financiate con moneta de contrabando e sequeva alimentante se de moneta nigre de precedentia incerte. E ille esseva tan franquista e seque essente. An es immoral esser franquista? Io non sape responder, cognosceva a personas que esseva franquista e nonobstante illes ben que viveva con sue moral catholic e comportava se en sue vita con dignitate ethic. Le vita es multo rar e variate. Il es rationabile que, in plus de delinquente que practica in le negotios de corruption, ha personas de ideologia purmente franquista o simplemente de derectas que pensa en votar al PP pro su ideologia, sed in iste occasion es clarmente immoral.

Eque non es peccato? Episcopos national catholic espaniol declarava peccato multe cosas, sed hodie deberea dicer publicamente que qui celebra exitos economic a costa del povressa de tante personas, qui maltracta con nulle compassion al plus debile pro dar lo a busardos plen de caviar manca a varie mandamentos e al plus elemental del message de Christo: le caritate. Al minus ille era que inseniava nos a varie generationes que iva mansuetemente al inseniamento ecclesial e teneva nos subjecto de religion obligatori in le schola. Secundo le doctrina social del Ecclesia, crede io que ex Pio XI e al Consilio Vaticano II, io crede que votar al PP, anque immoral, etiam es peccato.

Post cader de URSS habeva cambios ideologic profunde que facilitava concentration de poter financiari e politic in manos de un paucos, un de ille cambios esseva le disparition del Democratia Christian, un derecta communitari e paternal. «A Deo lo que es de Deo, e al Cæsar lo que es del Cæsar», esseva un fundamento evangelic ultime. Ultraliberalismo de Popper, Reaga, Thatcher…, Aznar y Rajoy es blaspheme, il nega existentia de Deo. El ultraliberalismo predica un mundo sin un Deo que inspira e preside le actos del human, un mundo gerite pro un «mano invisible» que non es divin, nec le mano implacabile del mercatos que tritura al debiles. Si, votar al PP es peccato.

Justitia non habeva illegalitate ille partito a pesar del periculo que representa pro le democratia un organisation assi, sed personas habe le poter pro actuar. «Le fin del mundo es un cosa e le indecentia es private es altere. Non ha que culpar le indecentia al confusion general. Non ha senso». Disculpa vos iste altere cita de Joseph Roth, un «parve judeo povre», il pareva me que era en relation.

Politica es le conquesta del poter e su gestion. sed habe un dimension moral in ultime termino. Non ha un unic partito de derectas e ha optiones politic que assecura un gestion rationabile del administration, on pote eliger. E votar non es obligatori in le Regno de Espania, il es un derecto, le derecto a ser citatanos responsabiles de nostre voto.

Si un partito es corrupte pro su proprie historia e naturalitate, si su practica  mesme es corrumper al societate non es excusa pro que nos comporta como adultos. Si in Espania ha corruption non es «corruption de minores», hic  tote es adulte e face nos cosas con nostre consentimento. Que nos non crea in le false innocente.

Traducite pro @pedroruizhidalg

Solitude de Francisco, e silentio del sinistra re christian

Venerdi' Santo, celebrazione della Via CrucisLucia Annunziata
Director, L’Huffington Post
Publicate 17-04-2015 07:07 CEST

Ubi es tu, sinistra? No, io non pretende parlar re polemic que habe causate le reformation electoral introducite pro Renzi, nec io demanda que on audi le argumentos a favor e in contra del prime ministro italian.

Io demanda ubi es le sinistra con majuscula, isse ample collective social que on nutri de un historia de un un principios, que non intertene in disputas quotidian, que on vole a ille ipse proque ama sue senso del justitia. E ubi es ora que on ha committite un del crimine plus terrible contra personas indefense?

Si, io parla re massacro que il ha impregnate de sanguine tante locos in le mundo. Proque io non recipe manifestos pro adherer me a illos (e io recipe multo verso tante subjectos)? Proque non convoca alicuno, non solmente un manifestation, nec un simple seder o un concentration? Non dice io in le auditorio Parco Della Musica o in theatro Ambra Jovinelli, sed si, al minus, en un loco situate al foras de un  de istes placias que retro occupava Confederation General Italiana del Travalio o Federation de Empleate e Travaliatores Metallurgic. Nihil. Io non audi protestos, il non arriva manifestos, ballotas, nec monstras de appoio o adhesion.

Television es in alicun altere loco, nos sape, supertoto qui travalia in illo. Non mesmo in iste redaction del HuffPost il existe un gruppo de jornalistas juvene e ambitiose qui vole dar voce a iste nove debile e indefense.

Si ego lege altere vice notitias del ultime menses, io verifica que le sinistra ha assumite como sue grande quantitate de causas: le feminas, le violentia de genere, la del travaliatores, la del juvene disoccupate, la del matrimonio inter personas del mesme sexo, la de stoppar excessos del politica, del reforma del institutiones, le reorganisation del Partito Democratic, le libertate in Internet, le affaire de que Google paga impostos, le lege de protection de datos, le disveloppamento de investigation, le renovation del tote celle que debe reformar se, le lucta contra le povressa, la del propagation del idea de austeritate. Incluso del kilometro zero (que le productos on vende in zonas ubi on produce), le dietas equilibrate, le nude artistic, le derecto a tatuar se, le del Stato Islamic e lor guerras, le de Europa y sue guerras, le de Putin, le de Obama, le de Charlie Ebdo, e le del musee del Bardo de Tunisia.

Sed, salvo alicun exception isolate, non on ha monstrate publicamente pena o horror pro le morte de viros e feminas qui habe occidite a causa de lor fide. Le morte como violation final del derecto plus importante del libertate personal. Un fide que, vermente, es celle que habe le majoritate del personas en Italia, e esse etiam le basse del definition (vole se o no) del historia e del cultura del continente ubi nos habita.

Nec io ha essite catholic –sempre in parolas del autor– nec io lo es. Io es athea e pretende sequer essente lo. Ego no, non ha scribite nec un sol parola re le pope actual, no ha vadite a un missa del nove hierarchia religiose e totevia minus io es obligate a dicer que iste pope es a facer un revolution e que ille es le ver leader del sinistra.

Ego solmente es un jornalista e crede io que totevia comprehende lo que es un notitia. Ultimemente le notitia es le solitude ubi ha essite abandonate este pope tanto popular, que usque menses retro que ille denuncia massacros del fideles e hodie ille es le unic chef de stato capabile de appunctar con le digito al passivitate del paises occidental pro istes mortes. De facto, justo le contrari del occurrite con Charlie Ebdo.

Le rationes del silentio e vergonia del paises occidental on cognosce multo ben. On pote leger inter lineas in le explicationes que secretario del ecclesia catholic italian (Cei), monsenior Nunzio Galantino, ha date re le intervention del pope Francisco. “Le appello del pope non pretende incitar al choc inter civilisationes”, on ha vidite in le obligation de explicar Galantino. Incluso ille ha declarate le obvie, dicer que Francisco non pretende incitar al “guerra sancta”.

Iste es le puncto ubi tote on paralysa: medo de que le defensa del christian pote significar creation de nove problemas intra del problema e que illo fini pro disligar un reaction contrari al que on perseque. Ille medo consiste, finalmente, in legitimar un derecta, jam existente in Europa, que pote profitar le occasion pro reinfortiar su interesse e su discurso politic al vice que adde ligno al foco del racismo e del choc inter religiones.

Sed si ben nos sape que respecto del derectos human es in general le prime victima del sacrificio del rationes de Stato, pote nos anque, citatanos, opinion public, defender istos timores e istos opportunismos?

Io torna con isto a parlar del sinistra. Sinistra proque es le parte politic que sempre ha revindicate haber le fortia e conviction necessari pro affrontar le temas re defensa del debile. E proque le sinistra in este momento habe grande poter in importante paises de Occidente. Specialmente Italia.

Il ha que actuar con celeritate. Le governamentos pote e debe traciar un plan pro poner a salvo le milles de refugiate, non sol con le assistentia basic (medicina, schola, habitamento), nec anque offerente un forma generose e ample le nationalitate a tote le familias qui fugi de lor proprie paises.

Con special attention a tote le juvene que vole venir a Italia a studiar o a travaliar. Il es parite al que faceva le paises occidental antea le Secunde Guerra Mundial, al albergar al judee e altere persequite del nazismo incipente. Illo non es multo, sed es le principio e etiam es un message efficace de fortia moral e solidaritate pro qui defia e on oppone al violentia del Stato Islamic.

Sinistra non pote permaner quietate, ego repi9te. Contrarimente, su silentio, su medo pusillanime a provocar criticas de un e de altere, su manca de corage pro assumer riscos es, in iste scolio, anque le melior forma pro declarar su proprie dissolution moral.

Iste post esseva publicate originalmente in la edition italian de ‘El Huffington Post’ e ha essite traducite del italiano por Lucía Bueno López, e del espaniol a interlingua pro Pedro Ruiz Hidalgo @pedroruizhidalg