Dictionario in terminal pro usatores de Linux

@pedroruizhidalg― Me place multo scriber iste articulo.

Pro usatores de Linux es possibile attinger le lectura del dictionario de Interlingua ab un terminal. Seque le procedimento:

bash2_1

#!/bin/bash
curl "http://www.interlingua.com/ied/cerca?edit\[keys\]=$1&op=Cerca&edit\[form_id\]=your_form_id" | html2text | head -n 50

Introduce le anterior texto in un archivo appellate wlingua con tu editor preferite, ego recommenda pegar e collar, es plus simple.

Quando illo es finite, introduce in le terminal “chmod u+x wlingua”.

Pro cercar le parola «programma» typa “.wlingua programma”. Si tu es en iste momento tentate de invitar me a caffe, ego acepta!

Il es possibile que tu jam tene un plica con capacitate de execution, pote perfectemente copiar wlingua a ille plica e non necessita usar le puncto ante w.

Si vos ha un problema per favor face me lo saper.

Salutes
Pedro

 

 

 

 

Advertisement

Votar al PP, an es immoral? E esque non es peccato?

Espania como Stato e le societate espaniol insimul affronta un crise moral, per illo es plus pertinente ora que nunquam demandar se si no es immoral dar el voto a ille partito appellate Partito Popular

Suso de Toro
Zona Critica de eldiario.es
Publicate 06/05/2015 20:30h

Le unic interessante in iste articulo es le titulo, e responsas al demandas io crede que es obvie sed, debite que mi compromisso es scriber un articulo septimanal, vade lo que seque.

Voto non es obligatori in le Regno de Espania, de maniera que, in principio, il es un acto libere. Io indica “in principio”, proque il es certe que in alicun locos un poter politic asphyxiante compelle al personas plus debile a votar e incluso a facer lo con scheda de votation del possessor, le major burla al democratia. Excepte istes casos, votar es un acto multo consciente, un election inter varie possibilitates meditate con tempore. Le votatores pote nos dicer posteriormente “io committeva un error”, sed esserea bon facer lo ante un speculo.

“Le homines nunquam es consciente, excepte in sexual, in criminal e in somnos”. Vos debe pardonar me le cita del correspondentia de le lucide e discarnate Josep Roth a Stefan Zweig, sed io fini de impinger contra illa.

Nostre voto es un acto consciente e nos es responsabile de illo, a cata deputate e a cata governamento poneva lo ibi personas concrete con sue voto secrete. Ben que sia secrete pro le alteres non vole dicer que nos non debe assumer cata un sue responsabilitates ante nos mesme. Politica es un effortio pro rationalisar le complexe vita social, pro illo omne habe in conto interesses particular de cata un de nos e, etiam, que le machina del pais functiona. Moral solmente conditiona vagemente nostre decisiones politic, sed Espania como stato e le societate espaniol en conjuncte affronta un crise moral, per illo es plus pertinente ora que nunquam demandar se si no es immoral dar le voto a ille partito appellate Partito Popular.

In despecto de que democratia espaniol sia un systema del que habe disparite un grande parte le libertate de pressa, submittite e controlate pro le Governamento, ora tote le population sape que es provate que PP habe quasi duo decade financiante ipse con moneta nigre. Tote population sape que tote sue gerente, Esperanza Aguirre affirma que excepte duo, ultra annos cassante inveloppe de moneta nigre del que illos non cognosce le procidentia, illo poterea esser del narcotraffico equemente del traffico de armamento o del corruption immobiliar. Jam nos sape que durante que multos de nos paga impostos e nos esseva vigilate, ille in le opposition e depois in le governamento, rideva se de nos. Un partito corrupte con un gerentes e governante corrupte. Isto es denunciate e provate e tote nos lo sape.

E tote le possibile votante cognosce que presidente del Governamento divide al regnicola de iste Regno en “esseres human normal”, qui es como ille, e le altere, qui de nos que non es como ille. E ille cognosce que sue puncto de vista folle es lo que realmente es retro del politica del Governamento en relation con le “esseres human normal”: no le retalio, nec le furto del sanitate public, del education, del servicios social, del derecto al justitia… Del libertate de expression. Possibilemente multe del possibile votatores non sape, sed ille approbava un “lege mordacia” e pretende censurar governativemente le information precisemente pro que non sape lo.

Ille partito nasceva financiate con moneta de contrabando e sequeva alimentante se de moneta nigre de precedentia incerte. E ille esseva tan franquista e seque essente. An es immoral esser franquista? Io non sape responder, cognosceva a personas que esseva franquista e nonobstante illes ben que viveva con sue moral catholic e comportava se en sue vita con dignitate ethic. Le vita es multo rar e variate. Il es rationabile que, in plus de delinquente que practica in le negotios de corruption, ha personas de ideologia purmente franquista o simplemente de derectas que pensa en votar al PP pro su ideologia, sed in iste occasion es clarmente immoral.

Eque non es peccato? Episcopos national catholic espaniol declarava peccato multe cosas, sed hodie deberea dicer publicamente que qui celebra exitos economic a costa del povressa de tante personas, qui maltracta con nulle compassion al plus debile pro dar lo a busardos plen de caviar manca a varie mandamentos e al plus elemental del message de Christo: le caritate. Al minus ille era que inseniava nos a varie generationes que iva mansuetemente al inseniamento ecclesial e teneva nos subjecto de religion obligatori in le schola. Secundo le doctrina social del Ecclesia, crede io que ex Pio XI e al Consilio Vaticano II, io crede que votar al PP, anque immoral, etiam es peccato.

Post cader de URSS habeva cambios ideologic profunde que facilitava concentration de poter financiari e politic in manos de un paucos, un de ille cambios esseva le disparition del Democratia Christian, un derecta communitari e paternal. «A Deo lo que es de Deo, e al Cæsar lo que es del Cæsar», esseva un fundamento evangelic ultime. Ultraliberalismo de Popper, Reaga, Thatcher…, Aznar y Rajoy es blaspheme, il nega existentia de Deo. El ultraliberalismo predica un mundo sin un Deo que inspira e preside le actos del human, un mundo gerite pro un «mano invisible» que non es divin, nec le mano implacabile del mercatos que tritura al debiles. Si, votar al PP es peccato.

Justitia non habeva illegalitate ille partito a pesar del periculo que representa pro le democratia un organisation assi, sed personas habe le poter pro actuar. «Le fin del mundo es un cosa e le indecentia es private es altere. Non ha que culpar le indecentia al confusion general. Non ha senso». Disculpa vos iste altere cita de Joseph Roth, un «parve judeo povre», il pareva me que era en relation.

Politica es le conquesta del poter e su gestion. sed habe un dimension moral in ultime termino. Non ha un unic partito de derectas e ha optiones politic que assecura un gestion rationabile del administration, on pote eliger. E votar non es obligatori in le Regno de Espania, il es un derecto, le derecto a ser citatanos responsabiles de nostre voto.

Si un partito es corrupte pro su proprie historia e naturalitate, si su practica  mesme es corrumper al societate non es excusa pro que nos comporta como adultos. Si in Espania ha corruption non es «corruption de minores», hic  tote es adulte e face nos cosas con nostre consentimento. Que nos non crea in le false innocente.

Traducite pro @pedroruizhidalg

Solitude de Francisco, e silentio del sinistra re christian

Venerdi' Santo, celebrazione della Via CrucisLucia Annunziata
Director, L’Huffington Post
Publicate 17-04-2015 07:07 CEST

Ubi es tu, sinistra? No, io non pretende parlar re polemic que habe causate le reformation electoral introducite pro Renzi, nec io demanda que on audi le argumentos a favor e in contra del prime ministro italian.

Io demanda ubi es le sinistra con majuscula, isse ample collective social que on nutri de un historia de un un principios, que non intertene in disputas quotidian, que on vole a ille ipse proque ama sue senso del justitia. E ubi es ora que on ha committite un del crimine plus terrible contra personas indefense?

Si, io parla re massacro que il ha impregnate de sanguine tante locos in le mundo. Proque io non recipe manifestos pro adherer me a illos (e io recipe multo verso tante subjectos)? Proque non convoca alicuno, non solmente un manifestation, nec un simple seder o un concentration? Non dice io in le auditorio Parco Della Musica o in theatro Ambra Jovinelli, sed si, al minus, en un loco situate al foras de un  de istes placias que retro occupava Confederation General Italiana del Travalio o Federation de Empleate e Travaliatores Metallurgic. Nihil. Io non audi protestos, il non arriva manifestos, ballotas, nec monstras de appoio o adhesion.

Television es in alicun altere loco, nos sape, supertoto qui travalia in illo. Non mesmo in iste redaction del HuffPost il existe un gruppo de jornalistas juvene e ambitiose qui vole dar voce a iste nove debile e indefense.

Si ego lege altere vice notitias del ultime menses, io verifica que le sinistra ha assumite como sue grande quantitate de causas: le feminas, le violentia de genere, la del travaliatores, la del juvene disoccupate, la del matrimonio inter personas del mesme sexo, la de stoppar excessos del politica, del reforma del institutiones, le reorganisation del Partito Democratic, le libertate in Internet, le affaire de que Google paga impostos, le lege de protection de datos, le disveloppamento de investigation, le renovation del tote celle que debe reformar se, le lucta contra le povressa, la del propagation del idea de austeritate. Incluso del kilometro zero (que le productos on vende in zonas ubi on produce), le dietas equilibrate, le nude artistic, le derecto a tatuar se, le del Stato Islamic e lor guerras, le de Europa y sue guerras, le de Putin, le de Obama, le de Charlie Ebdo, e le del musee del Bardo de Tunisia.

Sed, salvo alicun exception isolate, non on ha monstrate publicamente pena o horror pro le morte de viros e feminas qui habe occidite a causa de lor fide. Le morte como violation final del derecto plus importante del libertate personal. Un fide que, vermente, es celle que habe le majoritate del personas en Italia, e esse etiam le basse del definition (vole se o no) del historia e del cultura del continente ubi nos habita.

Nec io ha essite catholic –sempre in parolas del autor– nec io lo es. Io es athea e pretende sequer essente lo. Ego no, non ha scribite nec un sol parola re le pope actual, no ha vadite a un missa del nove hierarchia religiose e totevia minus io es obligate a dicer que iste pope es a facer un revolution e que ille es le ver leader del sinistra.

Ego solmente es un jornalista e crede io que totevia comprehende lo que es un notitia. Ultimemente le notitia es le solitude ubi ha essite abandonate este pope tanto popular, que usque menses retro que ille denuncia massacros del fideles e hodie ille es le unic chef de stato capabile de appunctar con le digito al passivitate del paises occidental pro istes mortes. De facto, justo le contrari del occurrite con Charlie Ebdo.

Le rationes del silentio e vergonia del paises occidental on cognosce multo ben. On pote leger inter lineas in le explicationes que secretario del ecclesia catholic italian (Cei), monsenior Nunzio Galantino, ha date re le intervention del pope Francisco. “Le appello del pope non pretende incitar al choc inter civilisationes”, on ha vidite in le obligation de explicar Galantino. Incluso ille ha declarate le obvie, dicer que Francisco non pretende incitar al “guerra sancta”.

Iste es le puncto ubi tote on paralysa: medo de que le defensa del christian pote significar creation de nove problemas intra del problema e que illo fini pro disligar un reaction contrari al que on perseque. Ille medo consiste, finalmente, in legitimar un derecta, jam existente in Europa, que pote profitar le occasion pro reinfortiar su interesse e su discurso politic al vice que adde ligno al foco del racismo e del choc inter religiones.

Sed si ben nos sape que respecto del derectos human es in general le prime victima del sacrificio del rationes de Stato, pote nos anque, citatanos, opinion public, defender istos timores e istos opportunismos?

Io torna con isto a parlar del sinistra. Sinistra proque es le parte politic que sempre ha revindicate haber le fortia e conviction necessari pro affrontar le temas re defensa del debile. E proque le sinistra in este momento habe grande poter in importante paises de Occidente. Specialmente Italia.

Il ha que actuar con celeritate. Le governamentos pote e debe traciar un plan pro poner a salvo le milles de refugiate, non sol con le assistentia basic (medicina, schola, habitamento), nec anque offerente un forma generose e ample le nationalitate a tote le familias qui fugi de lor proprie paises.

Con special attention a tote le juvene que vole venir a Italia a studiar o a travaliar. Il es parite al que faceva le paises occidental antea le Secunde Guerra Mundial, al albergar al judee e altere persequite del nazismo incipente. Illo non es multo, sed es le principio e etiam es un message efficace de fortia moral e solidaritate pro qui defia e on oppone al violentia del Stato Islamic.

Sinistra non pote permaner quietate, ego repi9te. Contrarimente, su silentio, su medo pusillanime a provocar criticas de un e de altere, su manca de corage pro assumer riscos es, in iste scolio, anque le melior forma pro declarar su proprie dissolution moral.

Iste post esseva publicate originalmente in la edition italian de ‘El Huffington Post’ e ha essite traducite del italiano por Lucía Bueno López, e del espaniol a interlingua pro Pedro Ruiz Hidalgo @pedroruizhidalg